فیلمی احساسی بر اساس یک اثر ادبی که هیتومی کوروکی در نقش قهرمان زن آن بازی می‌کند.

در طول قرن سیزدهم میلادی، راهب بودایی افسانه‌ای، نیچیرن، از تحصیلات خود بازمی‌گردد تا ژاپن را از بحران اخلاقی نجات دهد و با ایجاد شاخه جدیدی از بودیسم، کشور را برای مبارزه با مهاجمان مغول آماده کند. او با فرقه‌های بودایی موجود و حامیان دولتی آن‌ها درگیر و تحت تعقیب قرار می‌گیرد. آیا نیچیرن می‌تواند پیش از رسیدن ناوگان مغول به سواحل ژاپن استقامت کند؟

اقتباس سال ۱۹۵۶ ایچیکاوا از نیهونباشی، اولین اثری بود که کار کیوکا ایزومی را که تا آن زمان به عنوان نویسنده ملودرام‌های تراژیک عامه‌پسند شناخته می‌شد، بازنگری کرد و آن را به عنوان اثری از انحطاط، زیبایی‌گرایی و دسیسه ارزیابی نمود. فیلم ایچیکاوا پیرنگ تراژیک گیشای جوانی را به تصویر می‌کشد که نمی‌تواند عشق خود به یک مرد را در ملاء عام به هیچ روشی جز یک داستان پر سوز و گداز از عذاب ابراز کند؛ داستانی دلخراش از عاشقانی که توسط سرنوشت نابود می‌شوند. در عوض، ایچیکاوا نبرد اراده‌هایی را نشان می‌دهد که میان دو گیشا به نام‌های اوکو و کیوها برای رسیدن به جایگاه نخست در نیهونباشی، یعنی اوج جهان گیشاهای توکیو، در جریان است. نیهونباشی روایتی ظریف اما سرسختانه از آداب و رسوم است. پزشک جوان، شینزو کاتسوراگی، مورد توجه هر دو زن است، اما به نظر می‌رسد او بیشتر پاداشی ارزشمند برای توطئه‌ها و دزدی‌های این دو ابرزن مدرن اولیه است تا عاشقی که برایش غش و ضعف کنند.

درام ماچیکو و هاروکی ادامه دارد. به ماچیکو اجازه ملاقات با هاروکی داده نمی‌شود. آن‌ها در نهایت دوباره با هم ملاقات می‌کنند، اما هاروکی راهی اروپا می‌شود.

ماچیکو اوجی‌ایه و هاروکی اتومیا برای اولین بار در جریان بمباران بزرگ توکیو در مارس ۱۹۴۵ روی پل سوکیاباشی در گینزا با یکدیگر ملاقات کرده و عاشق هم می‌شوند. ماچیکو و هاروکی عهد می‌بندند که شش ماه دیگر دوباره روی همین پل همدیگر را ملاقات کنند، اما بدون اینکه نام یکدیگر را بپرسند از هم جدا می‌شوند.

درام ماچیکو و هاروکی ادامه دارد. این دو بار دیگر در هوکایدو با هم ملاقات می‌کنند، اما باز هم از یکدیگر جدا می‌شوند.